ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਬਜ਼ੁਰਗ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਗਾਉਣਾ: ਸੁਰੱਖਿਆ, ਸਿਹਤ ਸੰਭਾਲ ਅਤੇ ਸਨਮਾਨ ਨਾਲ

ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਬਜ਼ੁਰਗਾਂ ਦੀ ਆਬਾਦੀ 2050 ਤੱਕ 319 ਮਿਲੀਅਨ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣ ਦਾ ਅਨੁਮਾਨ ਹੈ। ਇਸ ਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ ਕਿ 2046 ਤੱਕ ਬਜ਼ੁਰਗਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਬੱਚਿਆਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਜਾਵੇਗੀ। ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਭਾਰਤ ਬੁਢਾਪੇ ਦੇ ਸਪੱਸ਼ਟ ਨਾਰੀਕਰਨ ਦਾ ਗਵਾਹ ਹੈ। ਔਰਤਾਂ ਮਰਦਾਂ ਨਾਲੋਂ ਲੰਬਾ ਸਮਾਂ ਜਿਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਬਜ਼ੁਰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਲਿੰਗ ਅਨੁਪਾਤ ਪ੍ਰਤੀ 1,000 ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ 1,065 ਔਰਤਾਂ ਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਅਫ਼ਸੋਸ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ ਕਿ ਲੰਬੀ ਉਮਰ ਦਾ ਮਤਲਬ ਚੰਗੀ ਸਿਹਤ ਅਤੇ ਸੁਰੱਖਿਆ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਬਜ਼ੁਰਗ ਔਰਤਾਂ ਲਈ, ਖਾਸ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਪੇਂਡੂ ਅਤੇ ਆਰਥਿਕ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਪਛੜੇ ਭਾਈਚਾਰਿਆਂ ਵਿੱਚ – ਜਿੱਥੇ ਹਾਸ਼ੀਏ ‘ਤੇ ਪਏ ਵਰਗ ਦਾ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਹਿੱਸਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ – ਲੰਬੇ ਜੀਵਨ ਦਾ ਮਤਲਬ ਕਮਜ਼ੋਰੀ, ਅਲੱਗ-ਥਲੱਗ ਅਤੇ ਨਿਰਭਰਤਾ ਦਾ ਲੰਬਾ ਸਮਾਂ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।

ਸਾਡੀਆਂ ਸਭ ਤੋਂ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਨਾਗਰਿਕਾਂ ਨੂੰ ਅਕਸਰ ਅਦਿੱਖ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਕਿ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਸਸ਼ਕਤੀਕਰਨ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਗੱਲਬਾਤ ਨੌਜਵਾਨ ਪੀੜ੍ਹੀ ‘ਤੇ ਕੇਂਦ੍ਰਿਤ ਹੈ, ਸਾਡੇ ਭਾਈਚਾਰਿਆਂ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਪੇਂਡੂ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ, ਬਜ਼ੁਰਗ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਅਣਗੌਲਿਆ ਅਤੇ ਅਣਡਿੱਠ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।